Saturday, March 31, 2007

Jaaa ik leef nog!

Hey,

pfeww, tijd voor het laatste nieuws.
Zoals sommigen van jullie weten ben ik inmiddels verhuist van Alabama naar Florida.
Ik woonde bij de familie Good maar door omstandigheden heb ik besloten dat het beter was om te verhuizen. De Goods hebben ontzettend veel voor me gedaan en ik ben ze daar heel dankbaar voor. Ik geef ze daarom met alle liefde de ruimte die ze nodig hebben.

Ik woon nu in Pensacola en het bevalt me ontzettend goed. Mijn vrienden wonen dichtbij, mijn werk is dichtbij (ik moet nog even uitvinden of dat een goede zaak is of niet, hihi) en de gratis fitness is ook vlakbij! Je gelooft het of niet maar ik sport nu meestal rond 6:30 am tot 8:15 am, daarna is het tijd om aan het werk te gaan. Alhoewel het soms moeilijk wakker worden is om zes uur.... Ach ik spijbel soms ook wel eens!

Ik geniet van de vrijheden die ik hier heb. De christelijk Amerikaanse cultuur heeft soms dingen waar ik allergisch voor ben. Een voorbeeldje: Omdat er zoveel mensen alcohol drinken om dronken te worden, drinken christenen geen wijn. Ik begrijp dat... maar..heel veel christenen drinken dan toch wijn en vertellen het dan niemand. Kijk... daar heb ik dus een kleine cultuur botsing. Ik geloof dat wanneer je zegt dat wijn drinken slecht is, je het zelf ook niet moet doen. Doe je het wel, dan vind ik dat je ervoor uit kunt komen dat je een wijntje op zijn tijd erg lekker vind. Ik vertel dit niet om te oordelen, het oordelen is niet mijn baan. Ik vertel het om een beetje uit te leggen hoe dat hier gaat. Oke terug naar mijn statement over vrijheden. Ik woon nu bij iemand die het goed vind om af en toe een wijntje te drinken. :) jaaahhh! Ik mag het natuurlijk aan niemand vertellen. Ik heb er nog geen gebruik van gemaakt maar ik weet zeker dat er wel een moment komt waarop ik dat ga doen. Bij een goede film of een diner, who knows!

De kleding is een andere eis hier. Als je christen bent moet je je zo zedelijk mogelijk kleden. Ahum.... ik dacht dat ik dat deed in Nederland, maar daar denken ze hier dan toch een beetje anders over. Een bikini op het strand vinden veel mensen hetzelfde als je ondergoed aan de hele wereld laten zien. Mijn zomershirtjes bedekken niet de 5 centimeters onder mijn hals. Die kan ik dus bij sommige mensen niet aan hebben. Alhoewel die shirtjes nog steeds alles goed bedekken. Voordat ik naar Amerika ging heb ik al de bukproef gedaan met alle kleding die ik meenam. Maar dat is dus blijkbaar niet genoeg... pfeww!
Voor mijn werk heb ik daar alle begrip voor, daar zijn blote schouders verboden. en terecht. In mijn vrije tijd wil ik toch wel graag zelf weten wat ik aan doe.
Dit is het goede nieuws, ik woon nu bij een single dame dus ik hoef me in huis geen zorgen te maken.

De sportschool is wel strenger. Geen blote schouders geen korte broeken. Ach ik vergeef het ze, ik mag er gratis sporten.

De stage gaat ontzettend goed. Ik heb leuke collega's en een leuke baas. Streng doch rechtvaardig. (zo zeggen ze dat toch)
Maandag heb ik mijn tweede evaluatie gesprek. pfewww! Vanaf maandag gaat er niemand meer met me mee naar mijn clienten. Ik ging al meestal alleen maar soms ging er nog wel eens iemand mee. Ze laten me nu dus zwemmen! Er veranderd op zich niet zo veel behalve dat ik echt op de kleine dingen moet gaan letten nu. Ik bezoek mijn clienten meestal een keer per week en werk met ze aan doelen die ze zelf hebben opgesteld. Daarnaast ook aan de programma doelen natuurlijk. Ze kunnen goed liegen en ik ben soms een beetje naief. Terwijl ik naar ze luister denk ik vaak al: heey hier klopt iets niet. Maar vraag dan niet altijd door. Daar heb ik dus bij deze een leerdoel van gemaakt.

Afgelopen donderdag heb ik op mijn stage geholpen met eten uitdelen aan de daklozen. Ik had dat al eens eerder gedaan. Hartverscheurend hoe hele gezinnen met kinderen binnen komen voor een maaltijd. De kinderen dragen meestal niet meer dan een luier en een t-shirtje omdat dat alles is wat ze hebben. Het stinkt behoorlijk tijdens het eten. Alle mensen van de straat bij elkaar... je kunt je het vast wel voorstellen. De meeste mensen zijn erg gesloten en kijken je niet aan. Ik maak meestal een praatje met ze en dat alleen al maakt een groot verschil in het leven van deze mensen. Na het eten kwamen ze naar me toe: thanks for talking to me, thanks for smiling at me, thanks for feeding me. Tjeeh.... Als ze me daarvoor bedanken is het wel een teken dat ze dus echt als straatvuil behandeld worden.

De redenen waarom deze mensen dakloos varieert van geen opleiding, geen sociale vaardigheden tot verslaving. Er zijn genoeg banen maar als je in de gevangenis hebt gezeten huurt niemand je meer in. En als je geld kan krijgen door te bedelen en ondertussen kunt blijven drinken, waarom zou je dan een baan zoeken waar je op tijd moet verschijnen en niet dronken mag zijn.
Het enige wat we voor hen kunnen doen is er voor ze zijn, voor ze bidden, en ze van maaltijden voorzien wanneer ze nog enigszins nuchter zijn.
Gelukkig zijn er ook veel tijdelijke gevallen, mensen die we door ons programma echt kunnen begeleiden naar het vinden van een huis en werk. Die we kunnen begeleiden in het leren sparen, budgetteren, sociale vaardigheden enzovoort.
Het zorgsysteem in Amerika is nogal interessant. Wanneer je naar de dokter gaat en je bloed word getest krijg je een rekening van de dokter, en een rekening van het ziekenhuis waarin staat dat ze je hebben opgenomen voor een dag. Mag je lekker zelf betalen. Wanneer je een verzekering hebt vragen ze meer geld. Je mag in termijnen betalen. Wanneer je geen geld voor de rekening hebt, heb je een probleem.
De ziektekosten verzekering kan tussen de 250 en 500 dollar kosten. Veel dokters schrijven medicijnen voor wanneer je ze eigenlijk niet echt nodig hebt. Er zijn overal pilletjes voor. Je mag niet thuis bevallen, je baby mag na de bevalling zes weken niet naar buiten, je mag het ziekenhuis niet verlaten als je baby niet in een maxicosi zit, je moet elk jaar een medische check up hebben en als je dat niet elk jaar met je kindje doet kunnen ze je aanklagen voor verwaarlozing.
De kinderbescherming gaat gelijk in actie na 1 telefoontje. Ze controleren het niet eerst maar halen gelijk de kinderen bij je weg. Inentingen zijn verplicht, je kunt in de gevangenis belanden wanneer je je kindje niet wilt inenten.
Eigenlijk kun je overal zo'n beetje voor in de gevangenis belanden. Tis een beetje anders hier :)

Ook een leuke: de politie mag schieten als je een onverwachtse beweging maakt. En als ze zich bedreigd voelen mogen ze iemand doodschieten. Ze laten niet met zich sollen en een grote mond kan beloond worden met een nachtje cel.
Nou dat waren een paar kleine verschilletjes met Nederland :)

Laatste avontuur:
Ik werd vandaag aangehouden door de politie.... Ik was op weg naar de atlethiekbaan toen ik ontdekte dat ik mijn rijbewijs niet bij me had. Ik besloot dus om te keren en mijn rijbewijs op te halen. (nachtje cel zonder rijbewijs)
Toen ik een U bocht wilde maken zag ik dat dat verboden was dus nam ik de volgende afslag. Daar was geen bord met verboden voor U-turns. Ik maak mijn bochtje, wil terug rijden en zie in mijn achteruitkijk spiegel een politieauto op me af komen racen.... uh ooh... Ik deed zeker iets niet goed. En ja hoor, de sirene ging aan en ik ben maar snel aan de kant van de weg gaan staan. Of ik nooit op verkeersborden lette vroeg ie... ik mocht namelijk daar waar ik een U bocht maakte ook geen U bocht maken! crap... Ik zei dat ik daar een u bocht maakte omdat het bij de vorige niet mocht. Hij vroeg mijn rijbewijs....... crap2... Ik legde hem uit dat ik de u bocht maakte omdat ik mijn rijbewijs op ging halen. Ik legde hem uit dat het een geldig rijbewijs was en dat het op nog geen twee mile afstand in mijn kamer lag. Hij kon meerijden haha! Maargoed, hij zei dat het me op zijn minst 180 dollar ging kosten... SLIK! Ik was er zeker van dat ik nu echt wel zwaar de pineut was. Ik begon maar vast te bidden.
Wonder boven wonder, hij liet me gaan! Geen boete, geen cel..pfewww.
Ik moet nog kijken of dat "no u-turn" verkeersbord daar echt wel stond want ik ben er niet zo zeker van!

Goed, dat was mijn laatste update weer,

groeten!





Friday, March 23, 2007

make over...

oh well, I got a make over... people kept telling me my hair would look cute if it is straight. I am suffering all the time to make it curly! not straight! Anyway, the outcome was not bad at all. I had to get used to it a little but I am getting there. I think its not bad at all. (less work in the morning halleluujaaah)
Check it out and let me know if you like it, or if you want to use the picture for your dartgame haha! In the first picture I was making a joke, now you see why I am not a model.












Saturday, March 03, 2007

ff dolfijnen chekke...

Poehh hee, mijn ouders zijn veilig gearriveerd en ook hun verdwenen koffers hebben zich bij het huis gemeld :) Vandaag hebben we gelijk maar even een boottochtje gemaakt. De dolfijnen sprongen rond onze boot, dat was zooo gaaf! Ik heb video's gemaakt en toen ik die net aan het beluisteren was hoorde ik me zelf bij elke dolfijn " wauwwwww" zeggen.Heit en zijn kijker :)

Relaxen.

Heit en Mam, moet ik hier nog wat aan toevoegen?

Het viel niet mee om die springers op de foto te krijgen. Hier was ik te vroeg...

Te laat..

Te laat...


Hebbezz!

Ennnn Gotcha!

Thursday, March 01, 2007

ooops tornado alarm




Zoals veel van jullie inmiddels weten zijn mijn ouders onderweg naar mij om een weekje Florida onveilig te maken. Daarna gaan ze naar Canada naar mijn ooms en tantes. Ik heb net even met mijn vader aan de telefoon gesproken en ze zijn veilig geland in Atlanta..... er is alleen een klein probleempje.. Zie je het felrode aan het water grenzende vakje op deze kaart? Felrood betekend Tornado warning, zoals je kunt zien op de uitleg. oops!
Mijn ouders moeten daarom helaas nog een uurtje langer in Atlanta blijven en dan maar hopen dat ze nog een vlucht te pakken krijgen naar Pensacola. Ik haal ze daar van het vliegveld. Wat zullen ze moe zijn! Gelukkig hoorde ik op de achtergrond mijn moeder uitbreid kwebbelen....ze hebben Nederlanders gevonden :) God heeft weer goed voor ze gezorgd ondanks de omstandigheden. Ik zou het vreselijk voor ze gevonden hebben wanneer ze ook nog eens niemand om zich heen hadden die ze kunnen verstaan en die ze wat kunnen vragen.
Terwijl ik dit schrijf is de tornado warning overgegaan in de tornado watch. Dus het meeste gevaar is geweken. Ik zou overigens best eens een tornado willen zien. Op veilige afstand natuurlijk :)



haaien

Molly en ik in de beruchte Brownsville gemeente in Pensacola

En opgevreten door de haaien...ooops

Monday, February 12, 2007

Promise ring

Hoi Lieverds :)
Die sneeuw van jullie hield niet lang stand zag ik al! Ik kijk af en toe via de webcam met uitzicht op de Oldehove, even leek het veelbelovend maar goed. dat duurde dus niet lang.
Nu iets wat wel lang duurt!
Dit is zoooooo stoer!
Ik heb vandaag van mijn inval moeder hier een promise ring gekregen. Deze inval moeder is de vrouw van mijn baas op mijn stage. Ze is een schat van een mens, heeft altijd een ontbijtje of een kop thee voor me klaar en neemt ook altijd even tijd om met me te babbelen. Ze geeft knuffels tot je dr bij omvalt maar het zijn echte knuffels, geen fake. Ik vind het nog leuk ook :)
In ieder geval, een promise ring. Dat zal je misschien niet zo veel zeggen en daarom leg ik het even uit.
De promise ring is een heel speciaal cadeau dat moeders aan hun dochters geven wanneer ze rond een jaar of twaalf dertien zijn (of wanneer het maar ter sprake komt). Het is een ring die je draagt als teken van een belofte die je aan je moeder doet. Of aan je vader en moeder. Het is de belofte dat je maagd zult blijven tot je getrouwd bent. De ring herinnerd je aan hoe kostbaar God je vind, hoe kostbaar je ouders je vinden en hoe kostbaar het geschenk is wat je je man geeft door als maagd het huwelijk in te gaan. Sommige mensen geven de ring terug op de dag van hun bruiloft. Anderen houden het en geven het aan hun dochters. Sommige mensen doen hetzelfde voor hun zoon. Ik had er nog nooit van gehoord en toen ik er van hoorde dacht ik meteen: "wauw! dat is gaaf zeg!" Nou vandaag deed mijn invalmoeder Pam, dat dus voor mij. Ze zei: I know you already made this promise to God, but still I want to give you this promise ring.
Ik kan niet beschrijven wat dit voor me betekend en ik ben dus echt ontzettend blij met dit gebaar.
Ik heb hier zoveel zorgende lieve mensen om me heen, ik wordt er gewoon stil van.
De terugweg in de auto zat ik zo'n beetje te stuiteren van blijdschap. God weet echt wel wat Ie doen moet om me te bemoedigen heey :) Zo zie je maar weer, Hij weet weer beter wat ik nodig heb dan ikzelf en zet al deze mensen om me heen tijdens mijn verblijf in Amerika. Zelfs wanneer ik mijn scriptie zou verknallen, mijn stage zou vergooien, dan nog zou alles wat ik hier meemaak en wat God me hier geeft zoooo de moeite waard zijn om hier een jaar gewoond te hebben.
(voor alle duidelijkheid, ik ga niets verknallen en vergooien)

een dikke hug!

Wednesday, February 07, 2007

Sneeuw in Nederland!

Hoihoi!

Ik las net dat jullie in Nederland morgen sneeuw krijgen! Dat is zo cooooll! Helaas bestaat er hier geen winter. Je weet pas wat je mist als het er niet is. Alles dor kaal en bruin. En dat is flink saai hoor, zonder sneeuw. Nouwjah wij hadden dan vandaag weer 20 graden. Ik zal niet zeuren :)
Maargoed, ik heb een idee!
Ga met zijn allen de sneeuw in morgen en stuur mij je leukste sneeuwfoto's!
Ik plaats ze op mijn blog, tenzij dat me uitdrukkelijk verboden wordt.
Laat zien die sneeuw! En jullie erbij :)

groetjes!

Saturday, January 27, 2007

Lunch met Sandi







Even een uurtje lunch met Sandi. Eindelijk vonden we een restuarant waar je gezond eten zonder suiker, en vette drap kan eten :) Sandi en ik waren erg gelukkig. hmmmm!

Sunday, January 21, 2007

nog een keertje statepark

Vandaag ben ik teruggegaan naar het statepark. De foto's die je hier ziet zijn het resultaat. Nee! ze komen niet uit een natuurtijdschrift, ik heb ze echt zelf gemaakt.

Het laatste eindje statepark met een gedeelte nieuwe woonwijk. Deze woonwijk was totaal weggeblazen door Ivan in 2004 en is nu dus herbouwd.

Natuurlijk ben ik even in deze toren geklommen. Het is dan wel geen Belvedere in Oranjewoud maar toch was ie best leuk.


In dit water hier schijnen alligators te zitten. Dat wilde ik natuurlijk wel even zien. Ik zat heel stil te wachten maar ik denk dat zij hetzelfde deden....tot ik weer weg ging.

Of zouden die alligators zich hieronder verstoppen. Wachten tot je even langs komt zwemmen.
Deze reiger liet me heel dicht bij komen. Ongeveer drie meter. Hij vond me wel verdacht maar oeii wat is hij mooi! En groot..

Een sparrow, die had me ook niet in de gaten. Of hij was gewoon niet bang.

Een witte reiger. Dit was wel een bangerd. Ik kon niet dichterbij komen dan dit.

Saturday, January 20, 2007

ff rennen

Op deze mooie warme Januari dag vond ik het wel de moeite waard eens te kijken hoever ik nog rennen kon. Het pfeiffer virus had toegeslagen de afgelopen maanden dus mijn conditie was niet zo best meer dacht ik. Nou dat viel dus wel mee. Ik heb besloten in het natuurgebied in de buurt te gaan rennen. Ik was er nog nooit geweest. Het is er prachtig!




juist ja... en toen kwam ik dit bord tegen. Slik! (klik op de foto's en je ziet ze groot) Ik heb geen alligator gezien nog maar ik ga zeker nog eens kijken in de vroege ochtend. Lijkt me best stoer om te zien. En ja, ik blijf op afstand hoor, geen zorgen :)

Monday, January 15, 2007

In voor en tegenspoed

de Piranha
Ik beken! Het is te lang geleden dat ik weer iets op mijn blog heb gezet. Ik ga daarom nu heel eerlijk uitleggen waarom.
Allereerst is de combinatie, stage lopen met alle clientverslagen die ik elke dag moet schrijven, plus de intake verslagen en initital assessment verslagen, plus de verslagen voor school en mijn scriptie een hele zware combinatie. Zeker voor mij sinds ik door mijn burnout van twee jaar geleden, ben overgeschakeld naar 30 urige werkweken om het op die manier vol te kunnen houden en gezond te kunnen blijven.
Nu zijn mijn werkweken nogal langer maar wel een stuk leuker. Dat moet ik er wel bij zeggen. Ik heb een fantastische stage, supercollega's die om me geven als waren ze mijn broers en zussen. Het werk past goed bij me, de sfeer is fantastisch en ik geniet met volle teugen van alles wat ik leer.
De laatste twee maanden ben ik heel heel erg moe, meer moe dan iemand gewoon zou zijn van extra uren werk. Mijn collega's en baas waren erg bezorgd en hebben me naar een dokter gestuurd. Die dacht al dat het pfeiffer was maar daar geloof ik niets van. Ze hebben mijn bloed geprikt op de dracula afdeling en ik krijg ergens deze week uitslag. Als ze het tenminste terug kunnen vinden....ooh georganiseerd Amerika.. :) haha. Het lijkt me logischer dat het een of ander vitamine of ijzer gebrek is sinds datgene waar vitamines in zitten hier volgestouwd wordt met suiker. Vind je het gek dat het aantal mensen met overgewicht hier zo hoog is? Brood zit volgestampt met suiker of high glucose syrop en als je het eet ben je een week glow in de dark. chemish! De tandpasta is zoet, en niet een beetje! Viesss, ik ben blij dat er hier natuurwinkels bestaan.. Ik poets mijn tanden nu met klei en lavendel en mint...hmmm dubieus..maar er zit in ieder geval geen suiker, zoetstof of andere junk in.
Okay dat was een afdwalertje. In ieder geval mijn gezondheid werkt even niet mee. The goods (bij wie ik woon), zijn fanatieke fytotherapie aanhangers en bij elke klacht die ik heb willen ze dat ik aan een detox dieet ga. Dat betekend geen zuivel, geen brood (hallelujah), geen vlees geen suiker. Nou ik waai niet zo makkelijk met alle winden mee en ik denk dat mijn lichaam een aantal zaken zoals zuivel en vlees wel nodig heeft. Zeker nu.
Okay dat was mijn tweede afdwaling. Het is dus op dit gebied, met al het werk behoorlijk zwaar voor me op dit moment. Lichamelijk dan.
Tweede probleem. Mijn auto is het nog niet zo met me eens over dat hij moet blijven rijden als ik ergens naartoe wil. DIt weekend is hij er weer mee opgehouden. De transmission computer moet vervangen worden. Duur geintje maar we hebben een goede tweede hands kunnen vinden. Want een auto die niet schakeld......en niet harder gaat dan 50....tjah dat is toch niet zo goed. Zeker niet als je weet dat je hier nog niet eens naar je postkantoor kunt gaan zonder auto en al helemaal niet naar mijn stage. Na de vorige reparaties ben ik behoorlijk blut geraakt. Ik mag met mijn visum niet werken hier. Alleen onbetaald. En deze laatste reperatiekosten zijn dan ook niet bepaald welkom op dit moment. Mocht je een donatie willen doen, ben je van harte welkom. Zo niet, ook dan komt het goed. Ik heb er voor gebeden, alles in Gods handen gelegd en Hij is in control. Dit betekend niet dat ik het altijd met Hem eens ben. Meestal wil ik eergister een oplossing voor iets waar ik morgen voor ga bidden. Maar Hij heeft me nog nooit een enkele keer in de steek gelaten. En dat zal Hij ook nu niet doen. Hij heeft me voorzien van een visum zonder dat ik de juiste papieren had, en dat was 6 dagen voor mijn vertrek. Hij heeft de hemel en aarde gemaakt, alles wat daarin is, jou en mij, Hij is zo enorm groot dat wij het niet eens kunnen begrijpen. Hij is in control, ook wanneer ik denk dat Hij even niet oplet. :) He is so awesome! Zoals we dat hier zeggen. Nou dat was de afdeling tegenspoed. Nu is het tijd voor de afdeling voorspoed.

Afgelopen weekend heb ik een conferentie bijgewoond over het werken in de zending. Jahaa, mijn stage is werken in de zending en social work tegelijk YES! De conferentie werd gegeven door Benny Hinn. Hij is een internationaal bekende TV dominee maar ook iemand die over de hele wereld vliegt om te crusades te houden, te bidden voor zieken, voor mensen die gepest worden door demonen enzovoort. Er komen duizenden mensen naar zijn crusades. En weet je? Dat maakt geen indruk op me. En tijdens dit weekend waren er een aantal dingen die hij zei, gewoon niet waar. Maar! Toen we daar allemaal samen waren en aan het bidden en aanbidden waren, kwam God zich laten zien. Ik zag mensen die genezen werden, geraakt werden door God (Whooshh en bam, voor de Vox mensen, die weten waar ik over praat)
En ik zag zelfs een demon uit een vrouw komen. Ik stond er bij en ik keek ernaar. En weet je, het was fantastisch om te zien hoeveel sterker God is dan al het kwaad in de wereld bij elkaar. Ja! we leven in een verotte wereld, ja! er is ziekte en ja er gaan mensen dood. Ja! mensen worden teleurgesteld, hebben pijn, worden misbruikt, vermoord, verkocht als slaven. Maar God is goed, 100%. Hij heeft dit niet gewild, wij hebben hier voor gekozen, of de mensen die het ons aandoen hebben hiervoor gekozen. Doordat God onze echte liefde wilde hebben wij een vrije wil. Wij kunnen ervoor kiezen 3 pakjes sigaretten op een dag te roken, Hij zal ons de sigaret niet uit de handen slaan. Waarom geven wij God dan de schuld wanneer we ontdekken dat we longkanker hebben? Een hoop ziektes krijgen we omdat de wereld ziek is, niet omdat God ons straft. Maar God wil het anders voor ons. En dat heb ik dit weekend gezien. DAT is mijn God. De God die om mij geeft en mij daarom geeft wat ik echt nodig heb. En hij weet beter wat ik nodig heb dan ikzelf..grrr. nee ik ben het niet altijd met Hem eens. Maar Jezus is mijn Vader, en ik heb liever dat ik boos op Hem ben omdat Hij me verbied een duik te nemen in fris water, wat zonder dat ik het zie vol piranhas zit dan dat ik half aangevreten de rest van mijn leven met de littekens loop. En het mooie van de vrije wil is, ik kan er voor kiezen toch een duik te nemen in dat water. Maar is het dan terecht dat ik boos ben op God vanwege mijn littekens? Is het niet super dat Hij met me meehuilt wanneer ik huil, zelfs nadat Hij me gewaarschuwd heeft? Is het niet super dat Hij me weer op de been helpt? zelfs terwijl ik met opzet niet naar Hem luisterde? Hij kon zich omdraaien en zeggen, Tjah, Ik heb je gewaarschuwd stupidhead ik help je nu niet meer. En dat doet Hij nou juist niet. DAT is mijn God :)

Saturday, January 06, 2007

vaute fis


voor mij geen visje die de goede kant op moet zwemmen, geen Jesus Loves you, geen God bless america, geen life is short pray hard maar gewoon een foute bij Hilda's passende maffe vis op mijn auto :)

Saturday, December 30, 2006

oops wat gaat de tijd ineens snel!

Terwijl ik vandaag nietsvermoeden met Rinda zat te chatten vroeg ze me ineens: "Hoe lang kennen we elkaar eigenlijk?" Ik begon te rekenen en tot mijn grote schrik kwam ik erachter dat we 10 jaar vriendinnen zijn. HELP!! 10 jaar! Ik word oud! Waar zijn die 10 jaar gebleven, geef terug en snel een beetje!! Wow! In ieder geval, vinden jullie het niet stoer dat ze het al tien jaar met me uitgehouden heeft? Ze is een lieverd zoals je ziet.

Thursday, December 28, 2006

Leuk shirtje he?


Speciaal voor agenten die me voor piet snot aanhouden, voor aandachtsorgels, lastige clienten (helaas past dit shirt niet in de dresscode voor mijn werk) en voor wanneer ik slaap of doe alsof ik slaap :)

Monday, December 25, 2006

Strandwandelingetje

Wauw! Vandaag zorgde de storm voor een prachtig uitzicht op het strand. Klik op de foto's om ze in het groot te zien en geniet met me mee.







Sunday, December 24, 2006

Kerstcadeautjes :)

Thanx to Kathi en Sandy. Ik hoef nu voorlopig geen water met koffiesmaak meer te drinken. hmmm ik kreeg een Starbucks giftcard waarmee ik heel wat goede koffie kan drinken bij de enige plaats waar hier goede koffie te vinden is. Starbucks! Dit is goed!

Ayllie en Autumn hadden beide een kerstkoekje voor me gebakken. Speciaal voor mij hadden ze Oma wat op hun pakje laten zetten voor mij. Ayllie wilde zeggen dat ze van me houd. Autumn wilde natuurlijk niet hetzelfde zeggen als haar zusje, dus zei ze: Ik vind Hilda
aardig. Ik ben met beide erg tevreden.

Christmas

Vanavond was het kerst in huize Good. Alle kinderen en kleinkinderen waren er. we hebben samen gegeten en cadeautjes uitgepakt. Je zult hiet niet geloven maar het was takke weer hier in Florida. De regen kwam met bakken uit de hemel en de wind giert langs het huis. Ik heb ze hier verteld dat het echt Hollands kerst weer is en dat ik me helemaal thuis voel.

De kinderen zitten heel geduldig op de bank te wachten tot ze hun cadeautjes uit mogen pakken. En dat valt niet mee. Na dagen en nachtjes aftellen, dagelijks de cadeautjes onder de kerstboom bekijken en er niet aan mogen komen..... de kinderen willen maar een ding! Uitpakken die hap!

Na en tijdje zijn Ayllie, Isaiah, Arwen en Autumn het wachten inmiddels wel zat. En dat vertelden ze me dan ook: I want petent! (presents) Kijk die koppies...

Zion kreeg een bal van me, net als zijn neefje Asthon. Hij heeft de bal de rest van de avond bijna niet meer losgelaten.

Isaiah pakt heel gefocust zijn Bertie de bus uit. Mijn kerstcadeautje voor mijn grote Thomas the tank engine fan ;) Hij speelt alle treinen na en weet precies wat voor gezichten ze allemaal trekken. Wanneer je hem vraagt zal hij je heel serieus een demonstratie geven.

Voor alle meiden heb ik een foam knutsel set gekocht. Ze vonden het leuk. Hier zie je Autumn de hare uitpakken.

Kerstdiner :) De hond en ik waren beide erg tevreden met het feit dat hij mijn glibberige ham opat.