verslagen zijn af!

Het is mogelijk jaja! Ik heb mijn verslagen af en ingeleverd. Behalve mijn scriptie. De scriptie is het enige wat ik nog moet doen om af te studeren en door tijdsplanning met mijn terugreis en de school vakantie heb ik besloten eerst te gaan werken, en dan in deeltijd af te studeren. Dat zou snel klaar moeten zijn aangezien ik alleen die scriptie nog hoef te doen. Mijn eind beoordeling van mijn stage was heel er goed. Mijn baas en collega's hebben me een Goed op mijn functioneren gegeven. Wanneer ik terug ben in Nederland heb ik het eindgesprek met mijn docent van de CHN. Ik ga dus nog niet roepen dat ik het gehaald heb. Al zijn er geen redenen waarom dat niet zo zou zijn. Maar zoals ik al had gezegd, ik heb al meer verassingen gezien :)
maar voor nu.... VAKANTIE! yesss! eerst even uitrusten om de ziekte van pfeiffer te "overwinnen". Ik heb voor daarna nog een hoop leuke plannen, maar wees gerust, je ziet de foto's wel verschijnen.
groeten!
Hilda

byebye Hilda

Het is al mijn laatste stage week! Dat ging zo snel voorbij, ik kan het bijna niet geloven. In augustus ben ik hier een jaar. Ik kan gewoon niet uitleggen wat dit jaar, deze stage, en het leven in Amerika voor me betekend heeft zonder nooit meer op te houden. Ik vertel het je wel als ik terug ben in Nederland. Ja, het is waar! Hilda komt terug. Je had het niet verwacht he! Als ik niet neerstort, er geen hurricane is, ik niet aangezien wordt voor terrorist en al dat soort dingen, land ik in Nederland op 27 Augustus. Ik heb een laaaange vlucht voor de boeg. Iets van 11 uur en 40 minuten, plus de nationale vlucht vanaf pensacola.

Maargoed, vandaag dus de bye bye Hilda party op mijn stage. Mijn collega's hebben me weer overladen met cadeau's. En een ervan is zo speciaal dat ik het aan iedereen wil laten zien. Het is een t-shirt met deze afbeelding:

Mooi he. Precies wat ik voor ogen had wanneer ik elke week meehielp maaltijden serveren aan de dakloze mensen. Ziet er echt wel zo'n beetje zo uit. Voor degene die nu geen flauw benul hebben waar ik over praat. Kijk eens goed naar de Man in het midden van de rij. Ik heb niet zo vaak dat ik oeh en aah wanneer ik naar afbeeldingen kijk, maar deze raakt me wel. Misschien moet je daarvoor eerst het werk gedaan hebben wat ik gedaan heb. Er was zelfs bijna elke dag een grote dakloze man die me op stond te wachten wanneer ik op het kantoor aankwam. Hij wilde dat ik naar hem lachte, en ik moest al lachen voordat hij het me vroeg. Hij vertelde me elke dag op nieuw dat het feit dat ik naar hem lachen wilde, zijn hele dag weer goed maakte. Wanneer ik naar hem gelachen had, vertrok hij de straat op, en ik ging aan het werk. Mijn hart breekt elke keer als ik er aan denk. Alles wat hij nodig had was een lach. En wat wil ik? Zet je wel even op je plaats he. Mij wel in ieder geval. Hij leerde mij een lief gebaar, een compliment, een wijze les, een woord, een klein gebaar, dat allemaal veel meer te waarderen dan ik deed. Hij leerde mij dat niemand anders naar hem lachte. Auw!

Goed, hier nog een foto van al mijn collega's tijdens mijn byebye Hilda party :)

ff stresse?

Okeeeyyy! Tijd voor een update.
Voor alle trouwe blog bezoekers die me om nieuwe foto's en verhalen smeken. Hier een update.
Het hurricane seizoen is begonnen, het is rond de 40 graden en de luchtvochtigheid zit meestal rond de 80 procent. Kleffe boel en flink zweten. Lang leve de airco! Mijn vrienden en collega's hebben me al uitgelegd dat dit nog niets is, ze vinden het nog relatief koel.... uuuh oohh! Iederen bereid zich momenteel voor op de mogelijke hurricanes. Er is een hele waslijst met dingen die je in huis moet hebben om voorbereid te zijn op een hurricane. De namen van mogelijk hurricanes staan al in de krant.
Gelukkig kunnen alle knappe koppen en computers berekenen wanneer er een hurricane aankomt en waar hij zo'n beetje langs komt of het land gaat raken. Je weet meestal zo'n dag of drie van te voren dat je evacueren moet. Voor iedereen die zich nu zorgen begint te maken: Ik heb op dit moment twee hele lieve huisgenotes die me geadopteerd hebben. Wanneer we moeten evacueren, ga ik met ze mee :) Dat ook weer opgelost.

En dan nu het onderwerp waar iedereen me vragen over blijft stellen:
Stage! Goed, daar gaan we dan. Allereers dit: Ik heb het ontzettend naar mijn zin op mijn stage. Mijn collega's zijn geweldig, ik houd van mijn clienten en het werk dat ik met ze doe. Ik heb nog ongeveer drie weken stage te gaan. Ik moet nog twee verslagen voor mijn stage inleveren, deze week wil ik die af hebben. En dan ben ik hopelijk geslaagd voor mijn stage. Alhoewel mijn baas, collega's en de professor van de universiteit in Amerika erg enthousiast over mijn functioneren zijn, heb ik nog niet al te veel gehoord van mijn school in Nederland. Ik hoop van harte dat ze de beoordelingen van mijn collega's, leiding gevende en de universiteit van Florida serieus nemen en ik niet aan het eind van tien maanden hard werken voor verassingen kom te staan. Voor degenen die mijn geschiedenis met deze school kennen: Het kan vriezen, het kan dooien. Ik kan er dus niets over zeggen. God is in control, zoals we dat hier in Florida zeggen.

Met alleen de stage ben ik nog niet afgestudeerd. Ik moet nog steeds mijn scriptie afronden. Ik heb al het onderzoek gedaan en heb de gegevens verwerkt. Klinkt heel wat, en het was ook wat. Maar..... het is nog lang niet af en ik heb tot en met 25 juni, en dat is hier 24 juni om het geheel in te leveren. Ik hoef nu vast niet uit te leggen dat ik het dus een beetje druk heb. Ik ben dus ff niet actief aan het bloggen, mailen, kaartjes sturen enz enz. Ik moet echt even door een paar kilo zure appels heen bijten. En het valt beslist niet mee. Ik heb opnieuw of nog steeds de ziekte van pfeiffer, mijn stage brengt dagelijks het schrijven van client verslagen, client evaluaties, papierwerk voor ondersteunende organisaties en de stageverslagen voor school met zich mee. Amerika is zo bureaucraties dat ik van elk woord dat ik tegen mijn client gezegd heb, elk telefoongesprek, elke aangereikt papiertje, elke doorverwijzing, elke gebeurtenis, verslag moet leggen. En daarmee overdrijf ik niet. Daarmee bedoel ik dan niet een overdracht met een paar samenvattingen, maar op zijn minst 3 schema's plus de woord voor woord verslagen. Ik weet niet wat mijn school dacht toen ze besloten dat een scriptie schrijven en stage lopen wel tegelijkertijd kon. Want ik kan het niet. Met andere woorden, het valt me loodzwaar en ik weet niet of ik het ga halen. Ik doe wat ik kan doen en voor de rest kan alleen God me helpen. Ik weet dat Hij er hoe dan ook voor me is en ik vertrouw Hem, ook in deze situatie.

Bij deze bied ik mijn excuus aan voor de onbeantwoorde mailtjes, briefjes enzovoort. Hilda staat in the survival modus. Wanneer ik klaar ben met dit alles, beloof ik dat ik weer een hoop leuke foto's en verhalen op mijn blog zet.

En nou niet gaan lopen panieken he! Het helpt niet en ik zou me alleen maar schuldig voelen over mijn openheid wanneer ik allemaal paniek berichtjes krijg. Bid maar voor me, daar heb ik meer aan :)

Groeten,
Hilda

gewoon een bruggetje

Op een of andere manier kwam ik tijdens een avondwandelingetje langs de weg bij een brug terecht. De brug ging door een "bos" en eindigde heel verassend bij een spoorwegovergang met gelijk daarachter het strand. Het is geen extreem bijzondere foto maar ik was wel enthousiast om iets nieuws te ontdekken.

Myspace

Tot mijn grote spijt kan ik op deze blogger geen filmpjes afspelen. Daarom heb ik ervoor gekozen ook een myspace te maken. Ik blijf deze blog gebruiken en voor filmpjes kan je kijken op www.myspace.com/whohohilsky Op dit moment heb ik er een filmpje op gezet die ik gemaakt hebt toen ik met mijn ouders op een boot in de Perdido Bay in FL rond dobberde. De dolfijnen springen en spelen in de golven. Dat was zoooo gaaf! Nouwjah, af en toe zet ik er een filpmje bij maar voor nu is dit alles :) Enjoy!

Sushi eten met mijn Japanse vriendinnen

Samen met Yumi en Amy in de sushi bar (foto hieronder) en in de Worldmarket maffe hoedjes passen (foto boven). Ja het is echt waar, ik heb sushi gegeten. Arme zielige baby Nemo's in mijn zeewiersalade. Voor de garnalen heb ik toch maar voor de gekookte versie gekozen. Ik moest wel even slikken toen ik de garnalen staartjes uit mijn sushi zag steken maar het was best lekker.

en nog een diploma!

Vandaag ben ik officieel geslaagd voor een training waarin je leert te bidden voor bepaalde wonden die je oploopt in je leven, de consequenties daarvan, hoe je daarop reageert , hoe God geneest, hoe je zelf verantwoordelijk bent voor hoe je reageert op pijn en junk in je leven en wat je kunt bidden in deze situaties.
Yes! weer een diploma en heel wat ervaringen rijker.
Ik mag deze training nu ook zelf geven en heb me gelijk maar opgegeven voor een vervolg training waarin je leert wat je voor anderen kunt doen en bidden die met een hoop beschadigingen door het leven gaan. Het gaat over paniekaanvallen, depressie, money mismanagement, disfunctionele gezinnen, identiteitscrisis, gender crisis, en nog veel veel meer. Ik zie er enorm naar uit om dit te leren, alhoewel ik het ook wel een beetje spannend vind om over dit soort dingen te bidden met mensen.
Ik weet zo zeker dat alleen Jezus mensen echt kan helpen met de zooi in hun leven dat ik momenteel een beetje "struggles" heb met mijn studie die geheel gebaseerd is op alles behalve God. Het voelt een beetje als EHBO verlenen, Pleisters plakken maar de oorzaak niet aanpakken. Het is een beetje moeilijk uit te leggen voor mensen die Jezus niet kennen. Ik schrijf dit niet om te preken ofzo, ik wilde alleen even laten weten waar ik momenteel mee bezig ben :)

Ik ben erg blij met deze training en natuurlijk met mijn diploma! Een echte amerikaan hoort elke diploma ingelijst in zijn kantoor te hangen. Vraag me niet waarom maar wanneer ik hier een afspraak heb met iemand, hangen er meestal op zijn minst twee of drie diploma's aan de muur.
Nou, de mijne gaat niet aan de muur, ik neem hem netjes mee naar huis :)

Jaaa ik leef nog!

Hey,

pfeww, tijd voor het laatste nieuws.
Zoals sommigen van jullie weten ben ik inmiddels verhuist van Alabama naar Florida.
Ik woonde bij de familie Good maar door omstandigheden heb ik besloten dat het beter was om te verhuizen. De Goods hebben ontzettend veel voor me gedaan en ik ben ze daar heel dankbaar voor. Ik geef ze daarom met alle liefde de ruimte die ze nodig hebben.

Ik woon nu in Pensacola en het bevalt me ontzettend goed. Mijn vrienden wonen dichtbij, mijn werk is dichtbij (ik moet nog even uitvinden of dat een goede zaak is of niet, hihi) en de gratis fitness is ook vlakbij! Je gelooft het of niet maar ik sport nu meestal rond 6:30 am tot 8:15 am, daarna is het tijd om aan het werk te gaan. Alhoewel het soms moeilijk wakker worden is om zes uur.... Ach ik spijbel soms ook wel eens!

Ik geniet van de vrijheden die ik hier heb. De christelijk Amerikaanse cultuur heeft soms dingen waar ik allergisch voor ben. Een voorbeeldje: Omdat er zoveel mensen alcohol drinken om dronken te worden, drinken christenen geen wijn. Ik begrijp dat... maar..heel veel christenen drinken dan toch wijn en vertellen het dan niemand. Kijk... daar heb ik dus een kleine cultuur botsing. Ik geloof dat wanneer je zegt dat wijn drinken slecht is, je het zelf ook niet moet doen. Doe je het wel, dan vind ik dat je ervoor uit kunt komen dat je een wijntje op zijn tijd erg lekker vind. Ik vertel dit niet om te oordelen, het oordelen is niet mijn baan. Ik vertel het om een beetje uit te leggen hoe dat hier gaat. Oke terug naar mijn statement over vrijheden. Ik woon nu bij iemand die het goed vind om af en toe een wijntje te drinken. :) jaaahhh! Ik mag het natuurlijk aan niemand vertellen. Ik heb er nog geen gebruik van gemaakt maar ik weet zeker dat er wel een moment komt waarop ik dat ga doen. Bij een goede film of een diner, who knows!

De kleding is een andere eis hier. Als je christen bent moet je je zo zedelijk mogelijk kleden. Ahum.... ik dacht dat ik dat deed in Nederland, maar daar denken ze hier dan toch een beetje anders over. Een bikini op het strand vinden veel mensen hetzelfde als je ondergoed aan de hele wereld laten zien. Mijn zomershirtjes bedekken niet de 5 centimeters onder mijn hals. Die kan ik dus bij sommige mensen niet aan hebben. Alhoewel die shirtjes nog steeds alles goed bedekken. Voordat ik naar Amerika ging heb ik al de bukproef gedaan met alle kleding die ik meenam. Maar dat is dus blijkbaar niet genoeg... pfeww!
Voor mijn werk heb ik daar alle begrip voor, daar zijn blote schouders verboden. en terecht. In mijn vrije tijd wil ik toch wel graag zelf weten wat ik aan doe.
Dit is het goede nieuws, ik woon nu bij een single dame dus ik hoef me in huis geen zorgen te maken.

De sportschool is wel strenger. Geen blote schouders geen korte broeken. Ach ik vergeef het ze, ik mag er gratis sporten.

De stage gaat ontzettend goed. Ik heb leuke collega's en een leuke baas. Streng doch rechtvaardig. (zo zeggen ze dat toch)
Maandag heb ik mijn tweede evaluatie gesprek. pfewww! Vanaf maandag gaat er niemand meer met me mee naar mijn clienten. Ik ging al meestal alleen maar soms ging er nog wel eens iemand mee. Ze laten me nu dus zwemmen! Er veranderd op zich niet zo veel behalve dat ik echt op de kleine dingen moet gaan letten nu. Ik bezoek mijn clienten meestal een keer per week en werk met ze aan doelen die ze zelf hebben opgesteld. Daarnaast ook aan de programma doelen natuurlijk. Ze kunnen goed liegen en ik ben soms een beetje naief. Terwijl ik naar ze luister denk ik vaak al: heey hier klopt iets niet. Maar vraag dan niet altijd door. Daar heb ik dus bij deze een leerdoel van gemaakt.

Afgelopen donderdag heb ik op mijn stage geholpen met eten uitdelen aan de daklozen. Ik had dat al eens eerder gedaan. Hartverscheurend hoe hele gezinnen met kinderen binnen komen voor een maaltijd. De kinderen dragen meestal niet meer dan een luier en een t-shirtje omdat dat alles is wat ze hebben. Het stinkt behoorlijk tijdens het eten. Alle mensen van de straat bij elkaar... je kunt je het vast wel voorstellen. De meeste mensen zijn erg gesloten en kijken je niet aan. Ik maak meestal een praatje met ze en dat alleen al maakt een groot verschil in het leven van deze mensen. Na het eten kwamen ze naar me toe: thanks for talking to me, thanks for smiling at me, thanks for feeding me. Tjeeh.... Als ze me daarvoor bedanken is het wel een teken dat ze dus echt als straatvuil behandeld worden.

De redenen waarom deze mensen dakloos varieert van geen opleiding, geen sociale vaardigheden tot verslaving. Er zijn genoeg banen maar als je in de gevangenis hebt gezeten huurt niemand je meer in. En als je geld kan krijgen door te bedelen en ondertussen kunt blijven drinken, waarom zou je dan een baan zoeken waar je op tijd moet verschijnen en niet dronken mag zijn.
Het enige wat we voor hen kunnen doen is er voor ze zijn, voor ze bidden, en ze van maaltijden voorzien wanneer ze nog enigszins nuchter zijn.
Gelukkig zijn er ook veel tijdelijke gevallen, mensen die we door ons programma echt kunnen begeleiden naar het vinden van een huis en werk. Die we kunnen begeleiden in het leren sparen, budgetteren, sociale vaardigheden enzovoort.
Het zorgsysteem in Amerika is nogal interessant. Wanneer je naar de dokter gaat en je bloed word getest krijg je een rekening van de dokter, en een rekening van het ziekenhuis waarin staat dat ze je hebben opgenomen voor een dag. Mag je lekker zelf betalen. Wanneer je een verzekering hebt vragen ze meer geld. Je mag in termijnen betalen. Wanneer je geen geld voor de rekening hebt, heb je een probleem.
De ziektekosten verzekering kan tussen de 250 en 500 dollar kosten. Veel dokters schrijven medicijnen voor wanneer je ze eigenlijk niet echt nodig hebt. Er zijn overal pilletjes voor. Je mag niet thuis bevallen, je baby mag na de bevalling zes weken niet naar buiten, je mag het ziekenhuis niet verlaten als je baby niet in een maxicosi zit, je moet elk jaar een medische check up hebben en als je dat niet elk jaar met je kindje doet kunnen ze je aanklagen voor verwaarlozing.
De kinderbescherming gaat gelijk in actie na 1 telefoontje. Ze controleren het niet eerst maar halen gelijk de kinderen bij je weg. Inentingen zijn verplicht, je kunt in de gevangenis belanden wanneer je je kindje niet wilt inenten.
Eigenlijk kun je overal zo'n beetje voor in de gevangenis belanden. Tis een beetje anders hier :)

Ook een leuke: de politie mag schieten als je een onverwachtse beweging maakt. En als ze zich bedreigd voelen mogen ze iemand doodschieten. Ze laten niet met zich sollen en een grote mond kan beloond worden met een nachtje cel.
Nou dat waren een paar kleine verschilletjes met Nederland :)

Laatste avontuur:
Ik werd vandaag aangehouden door de politie.... Ik was op weg naar de atlethiekbaan toen ik ontdekte dat ik mijn rijbewijs niet bij me had. Ik besloot dus om te keren en mijn rijbewijs op te halen. (nachtje cel zonder rijbewijs)
Toen ik een U bocht wilde maken zag ik dat dat verboden was dus nam ik de volgende afslag. Daar was geen bord met verboden voor U-turns. Ik maak mijn bochtje, wil terug rijden en zie in mijn achteruitkijk spiegel een politieauto op me af komen racen.... uh ooh... Ik deed zeker iets niet goed. En ja hoor, de sirene ging aan en ik ben maar snel aan de kant van de weg gaan staan. Of ik nooit op verkeersborden lette vroeg ie... ik mocht namelijk daar waar ik een U bocht maakte ook geen U bocht maken! crap... Ik zei dat ik daar een u bocht maakte omdat het bij de vorige niet mocht. Hij vroeg mijn rijbewijs....... crap2... Ik legde hem uit dat ik de u bocht maakte omdat ik mijn rijbewijs op ging halen. Ik legde hem uit dat het een geldig rijbewijs was en dat het op nog geen twee mile afstand in mijn kamer lag. Hij kon meerijden haha! Maargoed, hij zei dat het me op zijn minst 180 dollar ging kosten... SLIK! Ik was er zeker van dat ik nu echt wel zwaar de pineut was. Ik begon maar vast te bidden.
Wonder boven wonder, hij liet me gaan! Geen boete, geen cel..pfewww.
Ik moet nog kijken of dat "no u-turn" verkeersbord daar echt wel stond want ik ben er niet zo zeker van!

Goed, dat was mijn laatste update weer,

groeten!

make over...

oh well, I got a make over... people kept telling me my hair would look cute if it is straight. I am suffering all the time to make it curly! not straight! Anyway, the outcome was not bad at all. I had to get used to it a little but I am getting there. I think its not bad at all. (less work in the morning halleluujaaah)
Check it out and let me know if you like it, or if you want to use the picture for your dartgame haha! In the first picture I was making a joke, now you see why I am not a model.

ff dolfijnen chekke...

Poehh hee, mijn ouders zijn veilig gearriveerd en ook hun verdwenen koffers hebben zich bij het huis gemeld :) Vandaag hebben we gelijk maar even een boottochtje gemaakt. De dolfijnen sprongen rond onze boot, dat was zooo gaaf! Ik heb video's gemaakt en toen ik die net aan het beluisteren was hoorde ik me zelf bij elke dolfijn " wauwwwww" zeggen.Heit en zijn kijker :)

Relaxen.

Heit en Mam, moet ik hier nog wat aan toevoegen?

Het viel niet mee om die springers op de foto te krijgen. Hier was ik te vroeg...

Te laat..

Te laat...

Hebbezz!

Ennnn Gotcha!

ooops tornado alarm

Zoals veel van jullie inmiddels weten zijn mijn ouders onderweg naar mij om een weekje Florida onveilig te maken. Daarna gaan ze naar Canada naar mijn ooms en tantes. Ik heb net even met mijn vader aan de telefoon gesproken en ze zijn veilig geland in Atlanta..... er is alleen een klein probleempje.. Zie je het felrode aan het water grenzende vakje op deze kaart? Felrood betekend Tornado warning, zoals je kunt zien op de uitleg. oops!

Mijn ouders moeten daarom helaas nog een uurtje langer in Atlanta blijven en dan maar hopen dat ze nog een vlucht te pakken krijgen naar Pensacola. Ik haal ze daar van het vliegveld. Wat zullen ze moe zijn! Gelukkig hoorde ik op de achtergrond mijn moeder uitbreid kwebbelen....ze hebben Nederlanders gevonden :) God heeft weer goed voor ze gezorgd ondanks de omstandigheden. Ik zou het vreselijk voor ze gevonden hebben wanneer ze ook nog eens niemand om zich heen hadden die ze kunnen verstaan en die ze wat kunnen vragen.

Terwijl ik dit schrijf is de tornado warning overgegaan in de tornado watch. Dus het meeste gevaar is geweken. Ik zou overigens best eens een tornado willen zien. Op veilige afstand natuurlijk :)

haaien

Molly en ik in de beruchte Brownsville gemeente in Pensacola

En opgevreten door de haaien...ooops

Promise ring

Hoi Lieverds :)
Die sneeuw van jullie hield niet lang stand zag ik al! Ik kijk af en toe via de webcam met uitzicht op de Oldehove, even leek het veelbelovend maar goed. dat duurde dus niet lang.
Nu iets wat wel lang duurt!
Dit is zoooooo stoer!
Ik heb vandaag van mijn inval moeder hier een promise ring gekregen. Deze inval moeder is de vrouw van mijn baas op mijn stage. Ze is een schat van een mens, heeft altijd een ontbijtje of een kop thee voor me klaar en neemt ook altijd even tijd om met me te babbelen. Ze geeft knuffels tot je dr bij omvalt maar het zijn echte knuffels, geen fake. Ik vind het nog leuk ook :)
In ieder geval, een promise ring. Dat zal je misschien niet zo veel zeggen en daarom leg ik het even uit.
De promise ring is een heel speciaal cadeau dat moeders aan hun dochters geven wanneer ze rond een jaar of twaalf dertien zijn (of wanneer het maar ter sprake komt). Het is een ring die je draagt als teken van een belofte die je aan je moeder doet. Of aan je vader en moeder. Het is de belofte dat je maagd zult blijven tot je getrouwd bent. De ring herinnerd je aan hoe kostbaar God je vind, hoe kostbaar je ouders je vinden en hoe kostbaar het geschenk is wat je je man geeft door als maagd het huwelijk in te gaan. Sommige mensen geven de ring terug op de dag van hun bruiloft. Anderen houden het en geven het aan hun dochters. Sommige mensen doen hetzelfde voor hun zoon. Ik had er nog nooit van gehoord en toen ik er van hoorde dacht ik meteen: "wauw! dat is gaaf zeg!" Nou vandaag deed mijn invalmoeder Pam, dat dus voor mij. Ze zei: I know you already made this promise to God, but still I want to give you this promise ring.
Ik kan niet beschrijven wat dit voor me betekend en ik ben dus echt ontzettend blij met dit gebaar.
Ik heb hier zoveel zorgende lieve mensen om me heen, ik wordt er gewoon stil van.
De terugweg in de auto zat ik zo'n beetje te stuiteren van blijdschap. God weet echt wel wat Ie doen moet om me te bemoedigen heey :) Zo zie je maar weer, Hij weet weer beter wat ik nodig heb dan ikzelf en zet al deze mensen om me heen tijdens mijn verblijf in Amerika. Zelfs wanneer ik mijn scriptie zou verknallen, mijn stage zou vergooien, dan nog zou alles wat ik hier meemaak en wat God me hier geeft zoooo de moeite waard zijn om hier een jaar gewoond te hebben.
(voor alle duidelijkheid, ik ga niets verknallen en vergooien)

een dikke hug!

Sneeuw in Nederland!

Hoihoi!

Ik las net dat jullie in Nederland morgen sneeuw krijgen! Dat is zo cooooll! Helaas bestaat er hier geen winter. Je weet pas wat je mist als het er niet is. Alles dor kaal en bruin. En dat is flink saai hoor, zonder sneeuw. Nouwjah wij hadden dan vandaag weer 20 graden. Ik zal niet zeuren :)
Maargoed, ik heb een idee!
Ga met zijn allen de sneeuw in morgen en stuur mij je leukste sneeuwfoto's!
Ik plaats ze op mijn blog, tenzij dat me uitdrukkelijk verboden wordt.
Laat zien die sneeuw! En jullie erbij :)

groetjes!

Lunch met Sandi

Even een uurtje lunch met Sandi. Eindelijk vonden we een restuarant waar je gezond eten zonder suiker, en vette drap kan eten :) Sandi en ik waren erg gelukkig. hmmmm!

nog een keertje statepark

Vandaag ben ik teruggegaan naar het statepark. De foto's die je hier ziet zijn het resultaat. Nee! ze komen niet uit een natuurtijdschrift, ik heb ze echt zelf gemaakt.

Het laatste eindje statepark met een gedeelte nieuwe woonwijk. Deze woonwijk was totaal weggeblazen door Ivan in 2004 en is nu dus herbouwd.

Natuurlijk ben ik even in deze toren geklommen. Het is dan wel geen Belvedere in Oranjewoud maar toch was ie best leuk.

In dit water hier schijnen alligators te zitten. Dat wilde ik natuurlijk wel even zien. Ik zat heel stil te wachten maar ik denk dat zij hetzelfde deden....tot ik weer weg ging.

Of zouden die alligators zich hieronder verstoppen. Wachten tot je even langs komt zwemmen.

Deze reiger liet me heel dicht bij komen. Ongeveer drie meter. Hij vond me wel verdacht maar oeii wat is hij mooi! En groot..

Een sparrow, die had me ook niet in de gaten. Of hij was gewoon niet bang.

Een witte reiger. Dit was wel een bangerd. Ik kon niet dichterbij komen dan dit.

ff rennen

Op deze mooie warme Januari dag vond ik het wel de moeite waard eens te kijken hoever ik nog rennen kon. Het pfeiffer virus had toegeslagen de afgelopen maanden dus mijn conditie was niet zo best meer dacht ik. Nou dat viel dus wel mee. Ik heb besloten in het natuurgebied in de buurt te gaan rennen. Ik was er nog nooit geweest. Het is er prachtig!

juist ja... en toen kwam ik dit bord tegen. Slik! (klik op de foto's en je ziet ze groot) Ik heb geen alligator gezien nog maar ik ga zeker nog eens kijken in de vroege ochtend. Lijkt me best stoer om te zien. En ja, ik blijf op afstand hoor, geen zorgen :)

In voor en tegenspoed

de Piranha

Ik beken! Het is te lang geleden dat ik weer iets op mijn blog heb gezet. Ik ga daarom nu heel eerlijk uitleggen waarom.
Allereerst is de combinatie, stage lopen met alle clientverslagen die ik elke dag moet schrijven, plus de intake verslagen en initital assessment verslagen, plus de verslagen voor school en mijn scriptie een hele zware combinatie. Zeker voor mij sinds ik door mijn burnout van twee jaar geleden, ben overgeschakeld naar 30 urige werkweken om het op die manier vol te kunnen houden en gezond te kunnen blijven.
Nu zijn mijn werkweken nogal langer maar wel een stuk leuker. Dat moet ik er wel bij zeggen. Ik heb een fantastische stage, supercollega's die om me geven als waren ze mijn broers en zussen. Het werk past goed bij me, de sfeer is fantastisch en ik geniet met volle teugen van alles wat ik leer.
De laatste twee maanden ben ik heel heel erg moe, meer moe dan iemand gewoon zou zijn van extra uren werk. Mijn collega's en baas waren erg bezorgd en hebben me naar een dokter gestuurd. Die dacht al dat het pfeiffer was maar daar geloof ik niets van. Ze hebben mijn bloed geprikt op de dracula afdeling en ik krijg ergens deze week uitslag. Als ze het tenminste terug kunnen vinden....ooh georganiseerd Amerika.. :) haha. Het lijkt me logischer dat het een of ander vitamine of ijzer gebrek is sinds datgene waar vitamines in zitten hier volgestouwd wordt met suiker. Vind je het gek dat het aantal mensen met overgewicht hier zo hoog is? Brood zit volgestampt met suiker of high glucose syrop en als je het eet ben je een week glow in de dark. chemish! De tandpasta is zoet, en niet een beetje! Viesss, ik ben blij dat er hier natuurwinkels bestaan.. Ik poets mijn tanden nu met klei en lavendel en mint...hmmm dubieus..maar er zit in ieder geval geen suiker, zoetstof of andere junk in.
Okay dat was een afdwalertje. In ieder geval mijn gezondheid werkt even niet mee. The goods (bij wie ik woon), zijn fanatieke fytotherapie aanhangers en bij elke klacht die ik heb willen ze dat ik aan een detox dieet ga. Dat betekend geen zuivel, geen brood (hallelujah), geen vlees geen suiker. Nou ik waai niet zo makkelijk met alle winden mee en ik denk dat mijn lichaam een aantal zaken zoals zuivel en vlees wel nodig heeft. Zeker nu.
Okay dat was mijn tweede afdwaling. Het is dus op dit gebied, met al het werk behoorlijk zwaar voor me op dit moment. Lichamelijk dan.
Tweede probleem. Mijn auto is het nog niet zo met me eens over dat hij moet blijven rijden als ik ergens naartoe wil. DIt weekend is hij er weer mee opgehouden. De transmission computer moet vervangen worden. Duur geintje maar we hebben een goede tweede hands kunnen vinden. Want een auto die niet schakeld......en niet harder gaat dan 50....tjah dat is toch niet zo goed. Zeker niet als je weet dat je hier nog niet eens naar je postkantoor kunt gaan zonder auto en al helemaal niet naar mijn stage. Na de vorige reparaties ben ik behoorlijk blut geraakt. Ik mag met mijn visum niet werken hier. Alleen onbetaald. En deze laatste reperatiekosten zijn dan ook niet bepaald welkom op dit moment. Mocht je een donatie willen doen, ben je van harte welkom. Zo niet, ook dan komt het goed. Ik heb er voor gebeden, alles in Gods handen gelegd en Hij is in control. Dit betekend niet dat ik het altijd met Hem eens ben. Meestal wil ik eergister een oplossing voor iets waar ik morgen voor ga bidden. Maar Hij heeft me nog nooit een enkele keer in de steek gelaten. En dat zal Hij ook nu niet doen. Hij heeft me voorzien van een visum zonder dat ik de juiste papieren had, en dat was 6 dagen voor mijn vertrek. Hij heeft de hemel en aarde gemaakt, alles wat daarin is, jou en mij, Hij is zo enorm groot dat wij het niet eens kunnen begrijpen. Hij is in control, ook wanneer ik denk dat Hij even niet oplet. :) He is so awesome! Zoals we dat hier zeggen. Nou dat was de afdeling tegenspoed. Nu is het tijd voor de afdeling voorspoed.

Afgelopen weekend heb ik een conferentie bijgewoond over het werken in de zending. Jahaa, mijn stage is werken in de zending en social work tegelijk YES! De conferentie werd gegeven door Benny Hinn. Hij is een internationaal bekende TV dominee maar ook iemand die over de hele wereld vliegt om te crusades te houden, te bidden voor zieken, voor mensen die gepest worden door demonen enzovoort. Er komen duizenden mensen naar zijn crusades. En weet je? Dat maakt geen indruk op me. En tijdens dit weekend waren er een aantal dingen die hij zei, gewoon niet waar. Maar! Toen we daar allemaal samen waren en aan het bidden en aanbidden waren, kwam God zich laten zien. Ik zag mensen die genezen werden, geraakt werden door God (Whooshh en bam, voor de Vox mensen, die weten waar ik over praat)
En ik zag zelfs een demon uit een vrouw komen. Ik stond er bij en ik keek ernaar. En weet je, het was fantastisch om te zien hoeveel sterker God is dan al het kwaad in de wereld bij elkaar. Ja! we leven in een verotte wereld, ja! er is ziekte en ja er gaan mensen dood. Ja! mensen worden teleurgesteld, hebben pijn, worden misbruikt, vermoord, verkocht als slaven. Maar God is goed, 100%. Hij heeft dit niet gewild, wij hebben hier voor gekozen, of de mensen die het ons aandoen hebben hiervoor gekozen. Doordat God onze echte liefde wilde hebben wij een vrije wil. Wij kunnen ervoor kiezen 3 pakjes sigaretten op een dag te roken, Hij zal ons de sigaret niet uit de handen slaan. Waarom geven wij God dan de schuld wanneer we ontdekken dat we longkanker hebben? Een hoop ziektes krijgen we omdat de wereld ziek is, niet omdat God ons straft. Maar God wil het anders voor ons. En dat heb ik dit weekend gezien. DAT is mijn God. De God die om mij geeft en mij daarom geeft wat ik echt nodig heb. En hij weet beter wat ik nodig heb dan ikzelf..grrr. nee ik ben het niet altijd met Hem eens. Maar Jezus is mijn Vader, en ik heb liever dat ik boos op Hem ben omdat Hij me verbied een duik te nemen in fris water, wat zonder dat ik het zie vol piranhas zit dan dat ik half aangevreten de rest van mijn leven met de littekens loop. En het mooie van de vrije wil is, ik kan er voor kiezen toch een duik te nemen in dat water. Maar is het dan terecht dat ik boos ben op God vanwege mijn littekens? Is het niet super dat Hij met me meehuilt wanneer ik huil, zelfs nadat Hij me gewaarschuwd heeft? Is het niet super dat Hij me weer op de been helpt? zelfs terwijl ik met opzet niet naar Hem luisterde? Hij kon zich omdraaien en zeggen, Tjah, Ik heb je gewaarschuwd stupidhead ik help je nu niet meer. En dat doet Hij nou juist niet. DAT is mijn God :)

vaute fis

voor mij geen visje die de goede kant op moet zwemmen, geen Jesus Loves you, geen God bless america, geen life is short pray hard maar gewoon een foute bij Hilda's passende maffe vis op mijn auto :)

oops wat gaat de tijd ineens snel!

Terwijl ik vandaag nietsvermoeden met Rinda zat te chatten vroeg ze me ineens: "Hoe lang kennen we elkaar eigenlijk?" Ik begon te rekenen en tot mijn grote schrik kwam ik erachter dat we 10 jaar vriendinnen zijn. HELP!! 10 jaar! Ik word oud! Waar zijn die 10 jaar gebleven, geef terug en snel een beetje!! Wow! In ieder geval, vinden jullie het niet stoer dat ze het al tien jaar met me uitgehouden heeft? Ze is een lieverd zoals je ziet.