Verjaardag

Eigenlijk wilde ik nog heel even wachten met verjaardagsfoto's plaatsen maar ik doe het nu toch.

Vandaag ben ik met Kathi en Sandy uit eten geweest in Cracker Barrel, om mijn verjaardag te vieren. Daarna zijn we naar mijn favoriete koffie plaats geweest. Starbucks! Daar hebben ze drinkbare koffie die niet smaakt naar water met een koffiesmaakje :) Je kunt er zo lang zitten als je wilt en ik heb er zelfs al eens aan mijn clientverslagen gewerkt. Er is een plaats waar je je laptop in kunt pluggen.

Zaterdag heeft de huisgemeente me hier verrast met een verjaardagsfeest. Iemand had een taart meegenomen en er werd voor me gezongen. En uitblazen die kaarsjes maar weer! Kathi was zo aardig om me te vertellen dat ze geen 27 kaarsjes had en dat ze ook niet zeker wist of dat op de taart zou passen... jaja het is duidelijk Kathi... ze heeft toen maar met de kaarsjes die ze had een 27 gemaakt. Sandy heeft samen met de mensen uit de gemeente voor me gebeden. Dat vond ik ontzettend lief en ontroerend. Nu kunnen ze op mijn werk niet zo goed geheimen bewaren. Hoe ik dat weet? nou.... ik weet bijvoorbeeld dat ze morgen een surpise party voor mij georganiseerd hebben. Ze zijn ook zo lekker doorzichtig. Eerst vroeg mijn baas of ik een menu kaart had van mijn favoriete restaurant. (had ik natuurlijk, het is een turks restaurant, hmmmm falafel!!) Toen zag ik in ieders postvakje een kopie van die menukaart zitten.... hmmmmmm..... Vervolgens kwam mijn baas mij me om me te vertellen dat ik extra moest werken morgen. Normaal werk ik niet op vrijdag en ze vertelde me ook niet waarom.. hmmmmm... Dus ik zei: "yes sure no problem, what time?" Waarop mijn baas zei: about 11:30 so you can rest a little bit in the morning. Nou zegt 11:30 jullie waarschijnlijk niet zo veel. Maar dat is een half uurtje voor de lunch. En wanneer iemand jarig is gaan we meestal met alle collega's lunchen. Goed voor degene die het nog niet door hebben:

menukaart in alle postvakjes +extra dag werken + beginnen voor lunchtijd + normaal een lunch voor iemands verjaardag = ?????? Mijn suprise party verjaardags lunch. Niet moeilijk deze som. En om het geheel nog een extra bevestiging te geven: Toen ik tegen mijn vriendin zei: see you on friday on my party, ging ze stampen en oooohh! roepen. En ze wilde weten hoe ik dat wist...

Tjah... hoe zou ik dat toch weten? euhhhh??

In ieder geval, ik zal morgen foto's maken en ze ook hier op de blog zetten.

Het was even stil he!

Oei oei wat was het stil op mijn blog!

Niet omdat ik jullie vergeten was, maar omdat het zo ontzettend druk was hier.

Mijn dagen op mijn stage zijn lang en soms emotioneel lekker heftig. Wanneer ik dan thuis kom moet ik eerst mijn clientverslagen, evaluaties, school verslagen enz maken. Tegen de tijd dat ik dan vrij ben, val ik om van de slaap :)

Lang leve de weekenden haha!

Maar natuurlijk vergeet ik mijn trouwe vrienden en familie niet die geregeld mijn blog even bekijken. Vandaar nu even een berichtje.

Ik ben nog steeds super op mijn plaats op mijn stage en geniet van alles wat ik er leren kan. Om de boel een beetje in balans te houden, soms zijn er ook wel eens wat moeilijkere dagen hoor! Zoals vandaag:

Vandaag moesten we iemand uit het huis zetten omdat ze zich op verschillende gebieden behoorlijk niet aan de regels had gehouden. Er zijn niet extreem veel regels voor de families in ons programma maar het is wel belangrijk voor de samenwerking en het hulpverleningsproces dat er volgens deze regels gewerkt wordt. De betreffende dame had het na enkele pittige waarschuwingen zo voor elkaar gekregen dat we niet meer met haar konden samenwerken. Ik heb zelf altijd een beetje een regeltjes allergie, toch vind ik dat de families in ons programma echt niets te klagen hebben als het daar om gaat. De regels zijn streng maar niet extreem en wanneer er zich een situatie voordoet dat iemand zich er niet aan kan houden kan dit altijd besproken worden. Het hangt een beetje af van de situatie. Deze dame had al een paar flinke waarschuwingen gehad. En bleef doorgaan met waar ze mee bezig was dus moest ze het huis verlaten. Ze had twee weken om haar spullen te pakken. Vandaag was haar laatste dag. Het was de bedoeling dat ze om tien uur vanochtend haar spullen ingepakt had. Uiteindelijk werd dat zes uur vanavond. Ondertussen kregen wij te horen hoe slechte christenen wij waren en wij werden als boosdoeners gezien omdat wij deze familie uit het huis zetten. Eerlijk gezegd had deze dame nog een kans om haar fouten te herstellen en dit heeft zij niet gedaan. Dit was zo'n dag waarop je dus heel moe en bezorgd en machteloos thuis komt. Ik vond het moeilijk omdat er zoveel kansen waren voor dit gezin om aan een stabiel thuis en inkomen te werken. Wanneer de moeder hiervoor gekozen had. Nu staan ze allemaal op straat. En dat is "sad". Het kan zo anders!

Hoe groot was de verassing toen ik mijn PO box opende na deze lange zware dag! De sint was langs geweest! Helemaal vanuit Nederland! :) Wat leuk!

Die lieve Ciska en Auke Jan!

Ik kreeg een lief briefje van ze met een paar super heerlijke zakkies sterrenmunt thee. Ik heb er snel thee van gezet en met volle teugen genoten. (auw heet!) Was dat even leuk! Dankjewel lieverds!

Wat ik met jullie andere cadeautje heb gedaan valt wel te raden :) kijk maar eens goed naar de foto. Ik denk dat je het wel ziet.

Dit is een mooi moment om iedereen even officieel bedanken voor de steun, de brieven, de kaarten, de emails, de comments op mijn blog, de skype en msn babbeltjes, de telefoontjes en pakketjes. de financiele steun van mijn sponsors (thanx Marja thanx George!) en wat er nog maar meer aan steun ontvangen word hier. Ik ga altijd helemaal radio actief stralen als ik zie hoe jullie er allemaal voor me zijn, zelfs als ik een klein eindje verderweg zit dan anders. Bedankt!

ohjah, dat vreselijke haar op die foto is een gevolg van een Amerikaanse knudde kapper. Moraal van het verhaal, je kunt het beter laten groeien...

Uitwaaien op het strand

Heerlijk uitwaaien, bidden, dromen, alleen zijn op het strand. De foto's spreken voor zich...

2 mijlpalen

Whoeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii, ik heb mijn rijbewijs! En mijn eerste auto :) En dat alles in een dag. Heerlijk! Vrijdag heb ik mijn rij examen gedaan. Ik was natuurlijk best wel een beetje zenuwachtig. Maar het ging prima. 92 punten van de honderd. (dat moet ik natuurlijk wel even vermelden met mijn prestatiedrang)

Deze auto heb ik voor weeeiiiniggg gekocht en hij heeft nog een paar prijzige reparaties nodig. Hij rijd echt super, stille motor. Automatisch gordels, centrale deurvergrendeling, gloednieuwe banden, hij is zowel van binnen als van buiten in een hele goede staat. Na die reperaties kan ik hem waarschijnlijk voor veel meer verkopen dan ik nu betaald heb. Nie slech nie. Kan mijn sponsor het geld weer terugkrijgen.

Dankzij mijn sponsor heb ik nu de gelegenheid om vrij rond te rijden. Heel heel heel erg bedankt ! Je vertrouwen in mij ontroert me. Een klein beetje door deze daad maar vooral om wie je bent kan ik zien wie je Vader is. Ik weet zeker dat Hij trots op je is.

owjah, voor degene die het niet zo goed kunnen zien, dat kleine kaartje in mijn hand op de bovenste foto, das mijn rijbewijs. Een stuk handzamer dan die Nederlandse boekwerken he :)

Mijn stage gaat goed. Ik heb net mijn werkplan voor mijn scriptie en afstudeeronderzoek ingeleverd en dat was wel even zweten. Het was geen eitje zullen we maar zeggen maar dat hoeft ook niet. En dit is alleen nog maar het werkplan...

Toen mijn supervisor maandag bij me kwam om me te vertellen dat ze het werkplan gelezen had had ik wel even de bibbers. Maar zij is tevreden, sterker nog, zij wil mijn uiteindelijke onderzoek en scriptie publiceren in een vakblad voor social workers. Dan moet mijn scriptie en onderzoek natuurlijk wel zo goed zijn als het werkplan... oeww.

Het werkplan wordt ergens deze weken beoordeeld. Ik verwacht nog wel wat kritische noten. Wanneer het afgekeurd word mag ik dit onderzoek dus niet doorzetten. Zit ik me hier uitgebreid te vertellen over mijn werkplan zonder te vertellen waar het over gaat!!! Suf suf!

In mijn scriptie en onderzoek wil ik schrijven abusive relationships and wat iemand nodig heeft om de vicieuze cirkel van terugkeren naar deze relaties te doorbreken. In mijn werk kom ik dagelijks met clienten in aanraking die nadat ze bont en blauw geslagen zijn door hun partner, daarna weer terug gaan om opnieuw een relatie met die partner (of een andere met dezelfde daden) aan te gaan. Ik onderzoek wat deze vrouwen nodig hebben op de drie verschillende niveau's, omgeving, instellingen en maatschappij. (beetje kort door de bocht)

Ik ga hier maar niet al mijn fundamenten van het onderzoek opschrijven. :) Dit geeft je denk ik wel een beetje een idee waar ik mee bezig ben.

Goed dat was het voor nu. Ik houd jullie op de hoogte! En ja, ik zal veilig rijden! (je wilt hier trouwens echt geen overtreding maken, politie is niet vriendelijk en zeker niet bang om hun wapens te gebruiken, boetes zijn takkehoog en voor sommige dingen kom je gewoon in de gevangenis terecht...ik gedraag me wel)

Isaiah 4 jaar!

Autumn eet "appelcrisp" Toen ik haar deze foto liet zien zei ze: Ooohh when did you do that you rotten sneakerd! Ik had accuut de slappe lach

Arwen heeft ballonnenpret

Kathi en Autumn....whoeiiiiii!

Dokter bibber...dat konden we niet niet aan onze neus voorbij laten gaan :) Eigenlijk was het Isaiahs verjaardags cadeau maar hij het het nog even druk met zijn trein en robot.

Zion voert Asthon ijs dat eigenlijk van Ayllie is...who cares!

cadeautjes uitpakken

We hadden feest vandaag. Isaiah was jarig. Isaiah is de kleinzoon van Kathi en Sandy en hij woont naast ons. Hij is vandaag 4 jaar geworden en dat hebben we met zijn allen gevierd.

Ik kwam thuis van mijn stage en had toen 3 minuten om het huis snel te versieren. Isaiah vond het helemaal te gek. Nadat hij zijn cadeaus had uitgepakt verdween hij naar de garage om daar met zijn cadeau's te spelen. We hebben hem de hele avond niet meer gehoord en amper gezien. Slim ventje.

Behalve een tornado vandaag geen bijzonderheden. Ik was aan het werk en we kamen net terug van een client toen we ineens in een enorme zware storm, regen en onweersbui terechtkwamen. We konden niet meer zien waar we reden en de bliksemflitsen gingen ons letterlijk tegemoet. oooppss. Toen we het kantoor binnenkwamen werd verteld dat we binnen moesten blijven omdat er een Tornado waarschuwing was gegeven. Er kwam een tornado Pensacola binnen en die had de planning om vlak langs ons te gaan waaien. Het was geen enorm grote maar toch niet klein genoeg om lekker buiten te blijven. We hebben binnen aan wat evaluaties gewerkt. Behalve regen die als een waterval uit de lucht komt vallen, veen onweer en een rammelend kantoor hebben we er eigenlijk niets van gemerkt. Hij kwam nogal onverwacht. Dat is wat herfst hier doet. Gelukkig is het Tornado seizoen bijna voorbij. Op dit moment stormt het nog flink hard en ons huis rammelt. De trampoline lag al bij de buren in de tuin. Maar dat is niet meer dan een storm zeggen ze hier. Wanneer het echt gevaarlijk word hoor ik het wel hier, dus geen zorgen :)

Breakdancing Eva

Eva aan het breakdancen. Ik mis je, vrouwtje!

Narnia kamer

Wij hebben een secret Narnia room!

Hij is nog niet helemaal af en zit verborgen in een van de slaapkamers met een paar deurtjes ervoor. Het lijkt net een gewone kast maar wanneer je de deuren opendoet.....

De kinderen vinden het geweldig. In dit geval hoor ik ook onder de afdeling kinderen. Kijk maar.

Nicole, Dawn en ik.

Nicole en Dawn, twee teaparty medeslachtoffers. Je kunt er alles over lezen in het artikel hieronder.

Wat zou dit zijn?

Manden met cadeau's.

Chocoladefonteintje.

Ongezonde suikerige, plakkerige, ruikerige vreterijen.

Heb je het al geraden??

Wanneer je al deze plaatjes bij elkaar plakt en er nog een theepot bij denkt.... Teaparty!

Vandaag mijn eerste ervaringen met een echt Amerikaanse teaparty. Nouwjah, eigenlijk gister en vandaag. Ik was uitgenodigd bij kennissen om daar te logeren en een beetje te helpen met het voorbereiden van de jaarlijkse kerk tea party. Het plan was om vrijdagavond samen naar de bios te gaan. Voor Zaterdag was het de planning om 'sochtends te helpen voorbereiden voor de teaparty en tijdens de teaparty zou ik gast zijn.... Wat zal ik er nog meer van zeggen. Het werd georganiseerd door een kerk. Voel je al nattigheid? Kerken die je ergens voor vragen, doen dat meestal voor een klein dingetje. En uiteindelijk worden het waar meer dingetjes.

Ik laat je niet langer niet begrijpend naar je beeldscherm staren en zal je uitleggen hoe het uiteindelijk verliep.

Tot half twee vrijdagnacht heb ik geholpen met manden volstoppen met cadeautjes, inpakken, versieren. Daarna heb ik nog met tafels gesjouwd en daarna was het eindelijk tijd om ons avond eten te eten. Ik was zo blij dat ik daarna eindelijk kon gaan probere te slapen...Viel niet mee op een bank die een beetje 50 cm korter was dan ik. Nog een klein detail, de bank stond in de huiskamer waar mensen nog aan het werk waren tot half vijf. Vervolgens vroeg weer uit bed want er moest nog van alles gedaan worden. Boodschappen, nog meer manden, sjouwen met zooi, en noem maar op. De kennis waar ik was is pastor van de kerk. Zij heeft de gave van het delegeren, loslaten en rustig blijven nog niet ontdekt. En ik was te dicht in de buurt om neutraal te blijven dus heb ik haar geholpen met alles. Ik help graag hoor maar... Grenzen Hilda, grenzen!

De teaparty was voor vrouwen uit de kerk van mijn kennis. Je zit met zijn allen aan een tafeltje, zuipt gore thee (elke donatie pickwick sterrenmunt of kaneel is welkom hier) en de meesten eten zich een ongeluk aan alle hapjes. Er was een spreker (de pastor zelf natuurlijk) en die wist zelf volgens mij ook niet waar ze het over had. De manden werden geveild voor asociaal veel geld. Zoveel dat ik me rot voelde voor de mensen die het kochten. Het schaamrood op kaakhoogte zullen we maar zeggen.

De vrouwen waren heel erg vriendelijk en gastvrij. Ze deden erg hun best om over dit geheel een christelijk sausje te gieten. Ranzig sausje.

Ik voel me een beetje schuldig dat ik het zo vreselijk vind omdat ik ook zie hoe hard deze vrouwen werken. Wanneer ik zo'n oud dametje zag die uren in de keuken heeft gestaan om kipsandwiches te maken wilde ik haar het liefst ontvoeren en ergens een bakje thee met haar drinken. (pickwick thee natuurlijk haha) Oke ik dwaal af.

Gelukkig was ik niet alleen. Er waren nog twee meiden die het slachtoffer zijn geworden van zinloos thee geleut. De dochter van de pastor en haar vriendin. We hebben de teaparty samen uitgezeten en uiteindelijk samen heel veel lol gehad. Zodra we konden zijn we ontsnapt naar een van de grote winkelcentra en daar zijn we de eerste paar uren niet meer uit gekomen. En dat was leuk! Het was een opluchting voor me om daar rond te lopen. Er is iets in hoeden passen, sierraden bekijken en terughangen, nagels laten lakken, kleren passen dat erg rustgevend werkt. Ik zal er later vast nog wel eens een analyse op loslaten. In dit geval houd ik het erop dat ik het zat was om te praten en niet wilde nadenken.

Moraal van het verhaal: Ik vind shoppen leuker dan kerken en kerkactiveiten, in deze situatie beter omschreven als: Ik vind shoppen leuker dan teaparty's.

(Is het al tijd voor een openbare schuldbelijdenis? Mea culpa, mea maxima culpa nogwattes)

Mien kienders

De tieners met hier en daar wat gebruiksaanwijzing gaan elke vrijdag naar de horse ranch waar ze therapie krijgen door middel van paardrijden en alles wat daar bij hoort. Ze leren doorzetten, emoties onder controle houden, werken, geduldig zijn met de paarden en elkaar, hulp vragen en accepteren, werken aan een positief zelfbeeld enz enz. De horse ranch waar ze dit doen is een Christelijke. Kan dat? Ja dat kan. Ze bidden samen voor ze beginnen met de trainingen en tussendoor zijn er een hoop mensen beschikbaar die met de tieners praten over God, geloven, moeilijkheden en wat er maar meer ter sprake komt. Ondanks dat het een hoop drukte is op de ranch is er toch een enorme rust merkbaar. De tieners uit de gezinnen waar ik mee werk doen mee aan deze trainingen en ze vinden het geweldig. Ze trainen nu voor een echte horse show in de Arena. Ze hebben er ontzettend veel zin en maar zijn wel een beetje zenuwachtig. Ik ben zo trots op ze, ze doen het zo goed! Ik ben meegeweest naar een van de trainingen. Ik zat zo naar die glimmende en stralende koppies te kijken toen ze op de paarden zaten en voelde me plaatsvervangende trotse mama. Helaas hebben deze tieners niet allemaal ouderfiguren die trots op ze zijn. Dus ik nam die rol met alle plezier op me. Na de training waren ze moe! Ze hadden niet zo heel veel praatjes meer maar zaten wanneer ik even niet naar ze keek toch stiekem enorm te stralen. Ik vind het prachtig om te zien hoe de jongens proberen heel stoer te blijven kijken terwijl hun gezicht eigenlijk alleen maar wil lachen. In ieder geval, hier een paar foto's. Vanwege privacy en veiligheid voor de kinderen (geweldadige vaders) kan ik je helaas de stralende gezichten niet laten zien. Alleen achterkanten dus.

Kheb een SAX!!!!

Jippie! Ik kan weer sax spelen :)

Ik huur hem hier voor een tijdje. Hij is gloednieuw en heeft best een leuk geluidje. Ik ben blij!

(Owjah, zo warhoofdig zie ik er uit na een dag stage)

Het gaat nog steeds goed

Hoi hoi,
Ik heb even geen leuke foto's maar ik kan wel even wat schrijven. (drukdrukdruk bladiebla jekkerdiejek)
Op dit moment pas ik op 3 kleine hummels van 1, 3 en 4 jaar oud. Ik dacht, dat doe ik wel even na een lange stagedag. Maar nu ik hier zit te wachten op de pa en ma ben ik toch wel erg moe. Ze zijn dan ook zo ongever twee uren later dan de planning was. En ik was al erg moe, kwam thuis, had vijf minuten om een bakkie yoghurt te eten voor mijn avondeten en moest weer weg. Ik houd daar niet van. En nu zit ik hier, terwijl ik slapen wil omdat ik morgen weer een errug lange stagedag heb. Welkom in de wereld van de grenzen!! Maar het gaat nog steeds goed :) Dit is weer een mooie confrontatie met mezelf, yahooo een leermoment.

Op mijn stage heb ik inmiddels 3 gezinnen onder mijn hoede gekregen. Daarnaast zijn er nog 4 gezinnen bij wie ik de gesprekken moet voeren, noteren en verwerken in de client progress notes. In dat is best veel werk. Ik ben ook steeds bang om wat te vergeten tijdens de gesprekken en soms heb ik geen flauw idee hoe ik dingen een beetje leuk vragen moet in het Engels. In het Nederlands weet ik ze tactisch te omschrijven, in het Engels ben ik iets langer bezig. Het gaat gelukkig steeds beter.

Ik geniet enorm van het lesgeven in de vrouwengevangenis. Ik leer meer van deze dames dan waar dan ook. Ze leren me zelfs knuffels uitdelen. Ze staan na de les gewoon letterlijk in de rij. De eerste keer was dat wel ff slikken. Ik was niet helemaal zeker of ik al die mensen wel knuffels wilde geven. Maar juist deze meiden hebben het zoo nodig! En ik vind het inmiddels leuk! Lekker proffessioneel, dat zou je in Nederland niet moeten doen. We zijn afgelopen maandag met een nieuwe groep begonnen. Life skills. Het is altijd even afwachten wat voor vlees je in de kuip hebt. Soms heb je vrouwen die hier zitten vanwege drugs, schulden en prostitutie soms heb je vrouwen die hier zitten vanwege de wat andere soort geintjes. Geen lieverdjes maar wel lieverds.
Volgende week mag ik de les over emotionele gezondheid geven. Terwijl ik soms lees en hoor wat ik mijn clienten moet leren schaam ik me te pletter. Het lijkt zo simpel en onnozel, en dan kom je erachter dat deze mensen nooit iemand om zich heen gehad hebben die ze deze simpele dingen geleerd heeft. Niemand heeft ze geleerd hoe je een vragenlijst invult, niemand heeft ze verteld hoe ze zich kleden moeten, hoe ze koken moeten, met hun kinderen om kunnen gaan, om kunnen gaan met gevoelens, om moeten gaan met autoriteit...(ahum).
Tijdens deze lessen is de sfeer wonderbaarlijk open, zeker wanneer je kijkt naar de achtergrond van deze meiden. We kunnen samen bidden, vertellen door onze lessen heen een hoop over God en we hebben het goed samen. Wanneer we een getuigenis geven kan het wel eens even flink inslaan hier en daar bij onze meiden. Een mooi voorbeeld is Jeanette, onze collega. Een dame met flink wat pit. Ze vertelde over hoe haar relatie met haar dochter is, hoe haar dochter op een gegeven moment verschrikkelijk boos werd en haar moeder met de thanksgiving kalkoen bekogelde die haar moeder net voor haar gemaakt had. Alles lag op de grond in de keuken. En Jeanette, pit pit en nog eens pit, was heilig van plan haar dochter bij haar haren te grijpen en het haar op te laten ruimen. In plaats daarvan zegt God tegen haar: Houd van haar. Jeanette loopt op haar dochter af, en omarmt haar en zegt: Ik houd van je, het komt wel goed, die kalkoen restaureren we wel weer. Waarop haar dochter vreselijk begint te huilen en vraagt: echt??
Mooi he!
Sommigen van de vrouwen kenden het verhaal al en zaten ademloos te luisteren, ze smeekten jeanette nog eens te vertellen.
Op het moment dat Jeanette dit vertelde begon een van de meiden vreselijk te huilen. Jeanette vroeg haar of ze wilde vertellen wat er in haar omging en dat deed ze. Een verdrietig verhaal waarin ze ook vertelde hoe fout ze was geweest in een bepaalde situatie. Toen ze klaar was zei Jeanette: Kom even hier, ik wil graag van je houden. Waarop ze deze meid een enorme knuffel gaf en voor haar bad. Nog meer tranen maar deze tranen waren anders dan de eerste. Ik ben echt een jankerd hier. Ik schaam me om ergens anders te huilen, maar in de gevangenis helemaal niet. Wanneer iemand iets zegt wat me raakt, huil ik mee. Dat mag hier dus profiteer ik er van.

Het gaat nog steeds goed.

groeten en een American knuf. Erg veilig, ze knuffelen hier zijwaarts. zit je ook niet gelijk met alle hobbels en bobbels tegen elkaar aan. :) Wat omschrijf ik dat weer lekker knurftig he.

Het gaat nog steeds goed!!

Stress???

Piep

Hier is weer een nieuw familielid uit het ei gekropen gister. Ik zal maar meteen vertellen waarom ik hier zo blij mee ben. 5 weken geleden zat de kip op een ei te broeden waarvan de Goods dachten dat het niet uit zou komen, het lag er al veel te lang. In de tijd dat ik hier alleen was 2 weken later lag het ei er nog steeds. Ik besloot het weg te gooien en ontdekte dat er WEL een kuikentje in zat. Dood natuurlijk. HELP!! Heb IK dat gedaan?? Triple jaiks! Dus ik besloot een nieuw ei onder de kip te leggen. En jippie! gister kwam het uit :) Dat moet natuurlijk even op mijn blog. Het haalde het grootste gedeelte van mijn kippenmoordschuldgevoel weer weg :)

bonfire!!

hay ride!

Natuurlijk geen bonfire zonder marshmallows! Zie je ze? Beeeetje zwart.

Erg moe na een zware stageweek, maar erg comfortabel!

Jeff on fire :)

Beetje kletsen, staren, thee/koffie/warme choco drinken :)

Yaaah! Mijn eerste bonfire sinds ik hier ben. Ik kwam helemaal gaar thuis van mijn stage en het was al donker. Toen we het erf opreden zag ik het vuur al flink branden. Snel oude kleren aan, een kop hete thee en lekker bij het vuur zitten kletsen en lol maken. Het was pikkedonker dus wat is er dan leuker voor de kinderen (en degene die zich niet schamen om kind te zijn) dan go hide and seek te spelen? Ze moesten me letterlijk bij het kampvuur wegsleuren want ik zat er wel heeeeeeeeel erg lekker. Maar ik heb er geen spijt van. Het was echt leuk, ik heb in mijn fanatieke gedrag ook weer een mooi blauw plek opgelopen. Lekker charmant. Bij een bonfire schijnt hier ook een hay ride te horen. Iedereen klimt dan in een kar achter de trekker en we rijden rond door het riet en het hoge gras. De Goods hebben hier een maf ritueel bij verzonnen. Ze zetten de trekker uit ergens op een donkere plek en beginnen te vertellen: "Hier gebeurde het.....het lichaam lag hier....". En iedereen begont te vragen, wat gebeurde er? en het antwoord is: "niemand praat er meer over...het gebeurde voordat jij geboren was...." En dat gaat een hele tijd zo door. Er wordt niets verteld het is gewoon een geintje om het spannend te maken. :)

sunset

Enjoy our beautiful sunset from last night.

Kathi called me to come outside and take pictures. I am glad she did! If you click on the picture you can enjoy it even more.

Church

Kerk@home. Dat gaat dus zo. Samen eten, samen volleyballen, samen worship, bidden, bijkletsen, enz enz. Een van de kinderen had een paar rupsen gevonden. Zie foto met pet. Hij vertelde me dat wanneer je die rupsen aanraakt ze een rood dingetje uit hun hoofd laten schieten. Een antenne dus. Het lijkt alleen erg op een slangetong dan. brrr.

Zal maar niet vertellen waar ik die bal heensloeg vlak voor deze foto gemaakt werd. Het was in ieder geval niet in het veld.